واژه های از جنس آسمان

...مثل آسمان باش ، تا هم باشی و هم نباشی

چنان در پی تو دویدم...
که انگار کودکی به دنبال بادبادک اش...

بادبادکی که به نخی بند بود...
و به بادی پاره شد و از دستش رفت...
رفت و رفت تا دور دورتر...
و کودک هر چه دوید و دوید نرسید...

روز به انتها رسید...
و کودک...
با غصه تمام دنیای که از دستش رفت...
به خانه آمد...
و حالا می داند که باقی شب...
کابوسی است به رنگ بادبادک...

از خودم دور شدم...
تا شاید تو را فراموش کنم...
اما نمی دانستم که...
هر چه فاصله ها بیشتر شود...
به همان اندازه دلتنگی بیشتر می شود...

نوشته شده در پنجشنبه 21 دی 1396 ساعت 23:58 توسط Ali Reza نظرات |

اخرین مطالب
قدم هایت
هنوز کمی امیدوارم
دست جا مانده
سپید
آدم های کاغذی
بگذار آسمان بتپد
همزاد فاصله‌ها
انتهای شب
اولین اشتباه
سایه