واژه های از جنس آسمان

...مثل آسمان باش ، تا هم باشی و هم نباشی

مهربانی...
درختی است با شکوفه های زیبا...
با طعم بهارنارنج...
و به شیرینی شاخه نبات...
که در اشتیاق یک بیت عاشقانه...
شب و روز می سوزد...

اینطور که مهربانی...
در شهر گل و بلبل می سوزد...
اینطور که عشق می رود...
مثل باد از لای پنجره ها...
اینطور که عشق می خشکد...
مثل رودخانه های این دیار...
فردا اگر خشکسالی انسانیت شود...
دیگر خرده نگیرید که...
چرا کسی آدم و حوا را به یاد نمی آورد...
و چرا کسی از قصه لیلی و مجنون بیتی را نمی خواند...

ما آدم ها...
چه می کنیم با آدمیت خود...
چه کسانی را در خود می پرورانیم...
و چگونه انتظار داریم وقتی که...
مهربانی را می کشیم و رها می کنیم...
نسل فردا در شاه بیت شعر زندگیشان...
امانت را با خیانت هم قافیه نکنند...

نوشته شده در جمعه 10 فروردین 1397 ساعت 15:32 توسط Ali Reza نظرات |

اخرین مطالب
بخوانم
در اولین سطر کوچ
برگ و مرگ آرزوها
تکه ای مشوش
موسیقایی تنهایی
بال پرواز
نوشتن
مسلخ
باور نمی کنم
انزوا