واژه های از جنس آسمان

...مثل آسمان باش ، تا هم باشی و هم نباشی

من شب می مانم...
یک آسمان تاریک...
با هزاران ستاره چشمک زن...
که سال هاست مرده اند...
و دیگر مهم نیست که...
من هم رویایی دارم...
چون سقوط کرده اند تمام رویاهایم...

تو اما یک ترانه بمان...
یک شعر ناتمام...
که در هیچ وزنی جای ندارد...
گاهی سپید...
گاهی آزاد...
رهای رها...
که کلمات را گذاشت و رفت...
تا موسیقایی تنهایی...
بی آواز بماند...
و تمام راه ها و خیابان ها...
مهمان ناخوانده آن شعر...
آن ترانه...
که آرام را از جانم می برد...

نوشته شده در چهارشنبه 21 شهریور 1397 ساعت 22:49 توسط Ali Reza نظرات |

اخرین مطالب
بخوانم
در اولین سطر کوچ
برگ و مرگ آرزوها
تکه ای مشوش
موسیقایی تنهایی
بال پرواز
نوشتن
مسلخ
باور نمی کنم
انزوا